Yaşama Mikro Bakmak

Size de olur mu? Sabahtan başlayarak bir iç sıkıntısı, bir daralma, hayattan keyif alamama hali...Hatta elinizde olsa her şeyi bırakıp  göçüp gitme isteği. Umarım yalnız değilimdir.

Bugün tam da o günlerden birini yaşıyorum.Sabah erkenden uyanmama rağmen yataktan hiç çıkmak istemedim. Böyle hissetmemde soğuk havanın da etkisi de var kuşkusuz.

Daha önce de bahsettiğim gibi 8 aydır Bodrum Turgutreis'te yaşıyorum. Bu benim ilk kışım. Evimde kalorifer tesisatı yok. Klima ile ısınmaya çalışıyorum. Bir süredir oğlum da benimle yaşıyor. İkimiz de bu yeni iklime ve yaşam şartlarına adapte olmaya çalışıyoruz.

Neyse efendim gelelim benim içimin sıkılmasına, ruhumun daralmasına. Genel olarak Türkiye ve hatta dünya şartlarında genel standardlara göre şanslı bir insanım. Fransız kolejinde eğitim gördüm, yurtdışında üniversite eğitimi aldım, harika bir çocuğun annesiyim, ekonomik olarak sorunsuz bir yaşamım var, herkesin hayal ettiği bir yerde yaşıyorum v.s...

Peki neden bugün ve son günlerde sıkça kendimi bu kadar her şeyden vazgeçmiş, yaşamaya değmez hissediyorum? İçimde bir kazan kaynıyor. Sanki bir çıkış bulsa içimden lavlar akacak gibi...Bunun sebebi kendimden uzaklaşmam, merkezimden uzaklaşmam, yaşama mikro bakmam olabilir mi?

Yukarıda saydığım gezegenimizde mutlu olunması için gerekli olduğunu öğrendiğimiz, inandığımız standardlar neden içimizdeki o koca boşluğu doldurmuyor?

Yaşama makro bakmayı öğrenirsek daha mutlu olur muyuz? Daha açık bir ifadeyle küçük detaylara takılıp kalırken büyük resmi mi göremiyoruz acaba??Belki de makro alemde mikro halimizin harikalığını ve mükemmelliğini keşfedeceğiz. Ve ondan sonra evrensel mutluluğa kavuşacağız. Sizce???